Bekijk profielpagina

Sanne Roemen - Door mijn filters - Editie #200

Revue
 
Je eigen file maken. Be a lady! En dat is ze. Nog iets met de maat der dingen. Te laat komen. En wat
 

Sanne Roemen - Door mijn filters

1 maart · Editie #200 · Bekijk online
Wat ik doordeweeks lees en deel, en dan daaruit de pareltjes gefilterd. Speciaal voor jou. Wie ik ben? https://Sanneroemen.nl Wat ik doe? Ik faciliteer en train co-creatie voor duurzame ontwikkeling.

Je eigen file maken. Be a lady! En dat is ze. Nog iets met de maat der dingen. Te laat komen. En wat licht in de duisternis.

Het venijn zit in de staart.
Best een beetje interessant wat de gevolgen zijn van de routes die navigatie apps kiezen als er ergens een file staat. Dus lees maar. Maar het leukste is het einde van het artikel, over een oplossing van een kunstenaar hiervoor.
Als Google het verkeer precies door uw woonwijk stuurt | De Volkskrant
Het zal toch wel allemaal meevallen?
Zelfs mijn eigen ervaringen met dit thema heb ik zelf tot voor kort vaak gebagatelliseerd. Geaccepteerd als een cultuurdingetje van de ‘mannenwereld’ waarin ik nou eenmaal vaak verkeer. Weggelachen als grapjes waar je 'tegen moet kunnen’. Maar ik verkeer helemaal niet in een mannenwereld. Nooit. Niet in de muziek, niet in de bouw, niet in de ict, nergens niet. Ik verkeer in MIJN wereld. En die van alle andere mensen die daarin bewegen. Mijn tolerantie hiervoor zit nu op nul, mijn olifantenhuid is afgelegd. Niet leuk. Wel nodig. Nu de rest van de wereld nog.
Be a Lady They Said on Vimeo
Gewoon jezelf blijven in een 'mannenwereld'
Deze Lady blijft enorm goed overeind, gewoon als zichzelf, en maakt de wereld een heel stuk mooier en inclusiever. Zo kan het dus ook.
Deze premier laat zien hoe macht ook menselijk kan zijn - De Correspondent
De maat der dingen.
Vorige week zagen we hoeveel landen ter wereld je in Afrika kan proppen. Toen deelde iemand op twitter dit stukje educatief speelgoed. Kan je zelf pielen met de maat der dingen.
Compare Countries With This Simple Tool
Hij neemt me de woorden uit de mond.
Ik ben dus nooit te laat. Als ik ooit te laat kom mag je je zorgen gaan maken. Eigenlijk mag je je al zorgen maken als ik niet te vroeg ben. Want om niet te laat te komen, en omdat ik een hekel heb aan haasten en jagen, neem ik ruim de tijd.
Ik háát het als anderen wel te laat zijn. Overigens vind ik dat in de privésfeer weer niet erg. Als je altijd op tijd komt en een keer wat later bent vergeef ik het je want het is niet je aard en je baalt er zelf ook van. En als je altijd te laat komt dan had ik het aan zien komen en er rekening mee gehouden dus ben je eigenlijk toch een soort van op tijd. Ook ik ben enorm goed in wachten en daarvan genieten. Met een wijntje en een boekje ofzo.
Maar in een werk context werkt dat heel anders! Als ik een afspraak heb en we hebben een uurtje om wat belangrijke info te delen en afspraken te maken baal ik als dat uurtje steeds korter wordt. Je bent niet alleen te laat, je steelt ook tijd als je bijgepraat en aangehaakt moet worden!
Als ik een bijeenkomst leid heb ik een zeer zorgvuldig samengesteld programma. Mijn opening van de dag is enerzijds iets energetisch, anderzijds informatief. Wat gaan we doen, wat kan jij van ons verwachten en wat verwachten wij van jou? Van laatkomers krijg ik dan echt bultjes. Ik wil mensen die op tijd gekomen zijn honoreren door ook op tijd te beginnen. Ik wil graag mijn programma kunnen doorlopen en niet hoeven jagen of proppen omdat we later starten.
Laatkomers vertragen later ook nog eens de boel door vragen te stellen die eerder al beantwoord zijn. Of hun telefoon gaat en ze nemen nog op ook. Of ze zitten ineens ergens in een hoekje hun mail weg te werken terwijl de rest als een malle aan het brainstormen of prototypen is. Van mensen die de intro hebben meegekregen vind ik dat ok. Van laatkomers niet.
Vroeger werkte ik in de Stopera (tofste studentenbaan die er bestaat!). Als mensen laat waren voor een voorstelling waren we MEEDOGENLOOS. Je kwam er onder geen enkel beding (ook niet “WEET JE WEL WIE IK BEN?”) meer in. Dat heeft wel eens tot een scene geleid. Waar ik dan weer enorm van kon genieten. Als ik laatkomers aan zag komen lopen dacht ik altijd “oh joepie… laat mij maar”.
No, you are not ‘running late’, you are rude and selfish
Ontroerend
Nee, het is niet altijd zo makkelijk om het licht aan te steken voor iemand die in het donker zit. Maar vaak is een klein gebaar de uitgestoken hand die, al is het maar voor even, weer de verbinding tot stand brengt. Mooi filmpje. En een paar linkjes in de begeleidende tekst om in te verdwalen.
Bloom: A Touching Animated Short Film about Depression and What It Takes to Recover the Light of Being – Brain Pickings
Hoe vond je deze editie?
Als je deze nieuwsbrief niet meer wilt ontvangen, dan kun je je hier afmelden.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Sanne Roemen met Revue.
Sanne Roemen, Nijmegen, Nederland